واقعیت، خوبی و زیبایی.

 در دنیا جز این سه هیچ چیز دیگر به جستجو نمی‌ارزد.

نخستین با اندیشیدن، علم، دومین با اخلاق، مذهب و سومی با هنر.

عشق می‌تواند تو را از این هر سه محروم کند و نیز می‌تواند تو را از زندان تنگ زیستن به این هر سه دنیای بزرگ پنجره‌ای بگشاید و شاید هم دری.

و من دومینش را تجربه کردم و این است که آن را دوست‌داشتن نام کرده‌ام که هم همچون علم و بهتر از علم آگاهی می‌بخشد و هم همچون اخلاق روح را به خوب‌ بودن می‌گشاید.

تنها نعمتی که برای تو در سیر این راهی که عمر نام دارد آرزو دارم تصادف با یکی دو روح خارق‌العاده، با یکی دو دل بزرگ، با یکی دو فهم عظیم، خوب و زیباست.

چرا نمی‌گویم بیشتر؟ بیشتر نیست.

 "یکی" بیشترین عدد ممکن است. دو را برای وزن کلام آورده‌ام و نیست...

"دکتر علی شریعتی"

حقیقت این است که ما موجوداتی ناشناخته‌ایم

 و من تنها این را می‌دانم که باید بهترین چیزی را که در خود داریم، عرضه کنیم.

این تنها چیزی است که می‌تواند رضایت‌آفرین باشد.

پائولو کوئیلو

پ.ن.

لطفن دعا کنید که از خوان هفتم هم به سلامت بگذرم!

هر چند که می‌دونم هنوز کلی خوان دیگه هست تا فیلسوف کوچولویِ بزرگ شدن!